Hér má lesa um uppruna félagsins.

Hvenær og hvar var félagið stofnað?

Það var oft talað um að stofna íslendingafélag í ástralíu í gegnum árin.  Sérstaklega eftir 1967/1968 þegar meirihluti íslenskra innflytjenda kom til ástralíu.  Þegar íslendingar komu hér first, sáu þeir fljótlega að mörg önnur þjóðarbrot höfðu tekið sig saman og stofnað þjóðleg félög.  Þessi félög lögðu metnað í það að halda uppi gömlum þjólegum hefðum og skipulögðu samkomur á merkisdögum sinnar þjóðar.  Íslendingunum sem hingað höfðu flutt fannst tilvalið að gera slíkt sama.  Á þessum fyrstu árum eftir 1967/68 var erfitt að koma félagskapnum í gang.  Flestir íslendinganna voru að fá sér vinnu og koma sér fyrir og stofna heimli upp á nýtt.  Tilraun var gerð 1972 og var þá haldin fundur og fók hvatt til að gerast meðlimir.  Aðeins einn aðili greiddi félagsgjald og varð ekkert úr þeirri tilraun.  Það var ekki fyrr en 1981 að önnur tilraun var gerð að stofnun félagsins.  Að þessu sinni var sú tilraun vel heppnuð.  Það var svo í einni skírnar og giftingarveislu þann 7 mars 1981 að Guðrún Jónsdóttir hóf máls á því að stofna ástralskt íslenskt félag.  Þann 3 apríl skrifaði svo Guðrún öllum þeim íslendingum sem hún vissi af bréf og óskaði eftir skriflegum viðbrögðum.  Í bréfi þessu setti hún fram margar hugmyndir um hvernig þessi félagskapur gæti unnið og starfað.  Til allrar hamingju, fékk hún nægjanlega mörg jákvæð svarbréf og kallaði þá alla saman til stofnfundar félagsins.  Þessi fundur var haldin 29 Nóvember 1981 í Bobbin Head þjóðgarðinum í Sydney.  Á þeim degi komu saman um 20 íslendingar og stofnuðu Icelandic Australina Association of NSW.  Þeir aðilar sem skipuðu fyrstu stjórnina voru:

Fyrsti formlegur stjórnarfundurinn var haldin á heimili formannsins þann 30 janúar 1982.  Það var um marg að ræða og skipuleggja á þeim fundi.  Það þurfti að gera uppkast að lögum félagsins, ásamt því að velja þá atburði sem félagið myndi gangast fyrir.  Eftir nokkra fundi, valdi stjórnin tvo atburði í sögu íslands sem aðal atburði til að gangast fyrir.  Fyrsti atburðurinn var 1 Desember.  Var það vegna þess að þann dag, varð ísland sjálfstætt ríki undir dönsku krúnunni.  Hinn atburðurin var 17 júní. Þetta er fæðingadagur Jóns Sigurðssonar sem var einn helsti sjálfstæðis baráttumaður íslands.  Þennan dag 1944, skar ísland á öll bönd sem tengdu það við dönsku krúnuna og lýsti yfir sjálfstæði sýnu.  Þessir tveir dagar hafa síðan verið skipulagðir og heiðaraðir af félaginu.  Þann 17 júni, hefur verið til siðs að leigja sal og hafa hljómlist og mat fyrir félagsmenn.  Fyrr á tímum félagsins, voru margir sem lögðu mikla vinnu í að geta boðið upp á íslenskan mat, en síðar var farið að hafa dæmigerðan ástralskan mat.  Þetta stafar einkum af þeim erfiðleikum sem er í að fá hráefni til að útbúa íslenka matinn.  1 Desember er yfirleitt haldið uppá í almennings garði og koma félagsmenn saman, grilla og skemmta sér.  

Þessir tveir atburðir falla ekki alltaf á helgar eða almenna frídaga hér í ástralíu.  Þess vegna hafa þeir alltaf verið fluttir á næsta sunnudag eða laugardag.  Undanfarin nítján ár hafa þessir atburðir verið hornsteinnin í starfsemi félagsins.  Það má segja frá því að stuttu eftir að félagið var stofnað, bárust bréf til félagsins með fyrirspurnum um ýmsa hluti.  Má því segja að stofnun félagsins var af hinu góða, jafnt hér í ástralíu sem og á íslandi.

Vegna þess hve fáir íslendingar eru hérna í ástralíu, er fjárhagur félagsins ekki mikill eða sterkur.  Þar af leiðir að félagið hefur ekki bolmagn til að auka starfsemina eða standa fyrir stórræðum.  Í árdaga félagsins voru haldin spilakvöld, grillveislur og menningar samkomur.  Þessar samkomur voru fáar og ekki mikið sóttar og þar af leiðandi ekki endurtekið oftar.  Aðal styrktarstoð félagsins hafa verið þeir íslendingar sem til ástralíu fluttust uppúr 1960.  Börn þeirra sem hér hafa fæðst hafa ekki verið eins dugleg og þeir með fáum undantekkningum.  Það kemur samt í hlut yngri kynslóðarinnar að taka við og halda uppi þessum félagsskap og halda áfram því sem foreldrar þeirra hafa komið á legg.  Vonandi býr ennþá næganlegt íslenskt stolt og dugnaður í yngri kynslóðinni til að halda félagsskapnum áfram.

Up